<title_newspaper="Trybuna robotnicza">
<title_article="Demokracja socjalistyczna — najwyższy typ demokracji">
<author_1="">
<author_2="">
<language="pl">
<style="press">
<year="1950">
<month="3">
<date="1950-03-01">
<period="d">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Wielka Rewolucja Październikowa wyzwalając narody Rosji, na zawsze kładąc kres wyzyskowi, zapoczątkowała erę socjalistycznego demokratyzmu.
W społeczeństwie burżuazyjnym syty nie może być równy głodnemu, wyzyskujący wyzyskiwanemu. Demokracja burżuazyjna — demokracja kłamliwa, fałszywa i okrojona — wszystkimi sposobami popiera i zapewnia panowanie i wszechwładzę kapitału. Gdyby nie walka klasy robotniczej, demokracja burżuazyjna przekształciłaby wszystkich ludzi w pozbawionych praw niewolników kapitału. Aby wyzwolić masy pracujące, Wielka Rewolucja Październikowa rozbiła doszczętnie burżuazyjną machinę państwową i na jej miejsce utworzyła nowe, radzieckie państwo socjalistyczne. Od tego czasu, w warunkach powszechnego kryzysu kapitalizmu, historyczna ograniczoność demokracji burżuazyjnej, jej nieuleczalne wady zaczęły jeszcze wyraźniej wychodzić na jaw.
Rewolucyjni marksiści zawsze twierdzili, że legenda o tzw. czystej demokracji jest niczym innym, jak parawanem służącym do zamaskowania dyktatury burżuazji. Nie ma „demokracji w ogóle”, jak nie ma również „dyktatury w ogóle”. Lenin podkreślał, że każda władza jest dyktaturą i każda dyktatura posiada treść klasową. Jednakże dyktatura nie oznacza likwidacji demokracji dla tej klasy, która dyktaturę tę realizuje. Oznacza ona natomiast bezwzględnie likwidację demokracji (lub istotne jej ograniczenie) dla tej klasy, wobec której lub przeciw której dyktatura jest realizowana. Tak więc dyktatura burżuazji jest demokracją dla burżuazji i brakiem demokracji dla proletariatu i mas pracujących. Dyktatura proletariatu jest demokracją dla przytłaczającej większości, tj. dla wszystkich ludzi pracy oraz brakiem demokracji dla mniejszości tj. dla burżuazji.
Dyktatura proletariatu jest najwyższym typem demokracji, który zmierza do likwidacji klas wyzyskujących i do zbudowania społeczeństwa komunistycznego. Z chwilą gdy w Związku Radzieckim zlikwidowane zostały klasy wyzyskujące, demokracja radziecka stała się demokracją powszechną. Osiągnięta została jedność moralno-polityczna społeczeństwa radzieckiego, państwowe kierownictwo społeczeństwem stało się bardziej elastyczne, bardziej potężne. 
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_2>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>